Przebieg spotkania:

Modlitwa spontaniczna - długa. Stanięcie w Bożej obecności i uwielbienie Boga.
Rzecz najbardziej typowa dla grup charyzmatycznych. Uczestnicy stoją lub siedzą w kręgu, modląc się równocześnie lub na przemian wypowiadając słowa uwielbienia, dziękczynienia i prośby. Wszystko to przeplatane jest piosenkami i tzw. modlitwą w językach, polegającą na uwielbianiu Boga głosem, jak gaworzące dziecko. W czasie tej modlitwy jest przewidziany czas na słuchanie Boga. Często wtedy pojawiają się proroctwa, przesłanie od Boga, które skierowane jest do zebranych osób, by podnosić na duchu, pocieszać, napominać – czyli by budować wspólnotę i poszczególnych jej uczestników.



---------

Dzielenie (od czasu do czasu).

Osoby zebrane na spotkaniu wymieniają się doświadczeniami z własnego życia (dzielenie się tym, jak Bóg działa w moim życiu i jak tego doświadczyłem w ubiegłym tygodniu). Podczas tego czasu nie prowadzi się dyskusji, nie poucza innych i nie komentuje się cudzych wypowiedzi, ale przede wszystkim słucha.


Odczytanie przygotowanego fragmentu Pisma Świętego.

Najważniejszym momentem w spotkaniach grup modlitwy charyzmatycznej jest odczytanie przygotowanego fragmentu Pisma Świętego. W naszej wspólnocie ta część (odczytanie fragmentu Biblii) jest bezpośrednio powiązana z nauczaniem, które oparte jest na właściwym tekście Pisma Świętego.


Nauczanie, czyli katecheza.

Głoszona przez kapłana lub osobę świecką, może dotyczyć m.in. spraw życia duchowego, codziennych problemów, poznawania Pisma Świętego i nauczania Kościoła itp. Z wyjątkiem katechez wygłaszanych w ramach Seminarium Życia w Duchu (nazywanego też REO - Rekolekcjami Ewangelizacyjnymi Odnowy, lub Seminarium Nowego Życia), które w zasadzie powinna przejść każda osoba we wspólnocie, tematyka uzależniona jest od zapotrzebowania grupy.

Modlitwa wstawiennicza za ewangelizacje.

Na koniec spotkania modlimy się za konkretne osoby z miejsc, w których żyjemy. Modlimy się o ich nawrócenie i przebudzenie do życia w pełnej bliskości z Bogiem.

Po spotkaniu.

Modlitwa wstawiennicza.

Jeżeli ktoś prosi o szczególną modlitwę w jakiejś sprawie, członkowie wspólnoty lub specjalna grupa, prowadzą po spotkaniu tzw. modlitwę z włożeniem rąk. Osoba zainteresowana klęka lub siada na krześle, a ekipa modlitewna kładzie ręce na jej głowie lub ramionach, prosząc Boga o rozwiązanie problemu. Doświadczenie pokazuje, że modlitwa taka jest bardzo owocna, pomaga w przełamaniu wielu oporów przed Bogiem. Czasem też jej skutkiem jest uzdrowienie fizyczne.

Każde spotkanie grupy jest nieco inne. Czasem też pojawia się na nich adoracja Najświętszego Sakramentu w milczeniu, niekiedy może pojawić się medytacja biblijna.